من نمیفهمم: همیشه بزرگ شدن(منظور از لحاظ سنی) رو شرط عاقل تر شدن محسوب می کنن.

ولی در مواردی بر حسب موقعیت و شرایط عقل و عاقلی و بزرگی جای خودشو میده به یه سری تبصره مثل ازدواج...

مثلا" یک دختر خانم ۱۷یا ۱۵ یا حتی ۱۳ ساله در صورتیکه ازدواج کرده باشه خیلی خوبه موهاشو رنگ کنه و به خودش برسه ولی یک دختر خانم مثلا ۳۰ساله ی تحصیل کرده و شاید شاغل اینکار واسش یه جور عبور از یکسری خطوط قرمزه.(البته این مسئله اینروزا دیگه مثل قبل ناهنجاری حساب نمیشه)

منم قبول دارم افراط و زیاده روی تو هر چیزی خوب نیست.و این مسئله یه مثال کوچیکه از این مشکل جامعه ما که اکثر موارد در مسیر نفی عقل و اختیار و قدرت تصمیم گیری افراد عمل میکنیم.دختر و پسر هم نداره.هر چیزی رو که دروجود دیگری نمی پسندیم به ۱۰۰۱عنوان نفی اش می کنیم:خلاف عرفه.خلاف شرعه.خلاف....

پیامبر هم فرمودند ازدواج دین انسان و کامل میکنه نه عقلشو...

اگه ما به هر دلیلی جوونی نکردیم.بقیه رو نهی نکنیم و یا به کامشون تلخ نکنیم.راهنمایی باشیم در بهتر جوونی کردن اونا.شاید ما هم دوباره جوون شدیم...

پ:جوونی کردن منظور تک چرخ زدن و کراک و پارتی آنچنانی و.... نیست.فقط هم جوونا مد نظر نیستن.

   یه سری کارای ساده و بی ضرر که هر کسی دوست داره انجام بده.با اختیار خودش به سلیقه خودش بدون اینکه مورد قضاوت قرار بگیره...