یه سالن پینگ پنگ(تنیس روی میز ) رو در نظر بگیرید: ۷تا میز تنیس قرار داره و ۱۴ تا بازیکن دارن روی این میزا بازی می کنن. یک هو یه نفر وارد سالن میشه و بدون توجه به افراد بلند داد میزنه: یوسفی .... یوسفی .... یوسفی .... (با حالت جستجو گری)

همه ساکت میشن برمیگردن حیران به ایشون می نگرند. و ایشون باز هم : یوسفی ... یوسفی...

یه نفر بهش می گه: ما اینجا یوسفی نداریم.

ایشون با حالت کلافه: آخه گفتن تو سالن شطرنجه...

اون ۱۴ تا بازیکن + میزا و راکتا و تمام متعلقاتشون اینجوری شدن

یعنی ما مو میدیدیم و ایشون پیچش مو٬ از دل تنیس روی میز شطرنج رو میدیدن.